

Programowanie w Redcode, mimo prostoty składni oraz małej ilości rozkazów, może często okazać się trudne, zwłaszcza z początku. Właśnie dla początkujących rycerzy przeznaczony jest poniższy kurs. Nie zawiera on gotowych algorytmów, jest jedynie opisem działania różnych trybów adresowania oraz niektórych rozkazów. A więc do boju!
Rozważmy kawałek rdzenia wyglądający mniej więcej tak:
MOV.I $0, $1 DAT.F $0, $0 DAT.F $0, $0 DAT.F $0, $0Program rozpoczyna się od pierwszego (i ostatniego, bo jedynego:) rozkazu, który jest zarazem najprostszym wojownikiem. Nie jest on co prawda ani inteligentny, ani skuteczny, ale warto się z nim zapoznać, bo może stanowić podstawę do bardziej skomplikowanych wojowników. Jak to działa? Otóż bardzo prosto. Rozkaz MOV (a dokładniej MOV.I) powoduje przepisanie komórki spod adresu względnego 0 do komórki o adresie względnym 1, czyli o komórkę dalej. Przeanalizujmy to krok po kroku (strzałka -> oznacza rozkaz, który zostanie wykonany za chwilę):
-> MOV.I $0, $1 DAT.F $0, $0 DAT.F $0, $0 DAT.F $0, $0 MOV.I $0, $1 -> MOV.I $0, $1 DAT.F $0, $0 DAT.F $0, $0I dalej sytuacja się powtarza:
MOV.I $0, $1 MOV.I $0, $1 -> MOV.I $0, $1 DAT.F $0, $0itd.
