- natychmiastowy - liczba poprzedzona "krzaczkiem" (#) traktowana jest jako wartość liczbowa, a nie adres, dlatego instrukcja
MOV #2, 1
powoduje wpisanie liczby 2 do następnej komórki, a nie przeniesienie całej drugiej komórki. O tym, do którego pola argumentu trafi liczba, decydują modyfikatory. W powyższym przykładzie domyślnym modyfikatorem jest .AB, czyli liczba wyląduje w polu B. Liczba odczytywana jest z pola A komórki A, bowiem #2 odczytywane jako adres odpowiada zapisowi $0. Ta drobnostka pozwala na budowanie dość ciekawych konstrukcji.
- bezpośredni (domyślny) - liczba poprzedzona "dolarkiem" ($) traktowana jest jako adres względny względem aktualnie wykonywanej komórki. Z racji ograniczenia i zapętlenia rdzenia przyjęto, że adresy względne różniące się o 8000 (a właściwie o CORESIZE) wskazują tę samą komórkę. (CORESIZE to jedna ze stałych predefiniowanych w pMARSie.)
- pośredni przez pole B - liczba poprzedzona "małpą" (@) jest adresem komórki, w której polu B zawarty jest właściwy adres (bezpośredni) komórki. Dla jasności przytoczę przykład:
-> JMP @2, $0
MOV $0, $0
DAT $0, $1
JMP $0, $0
Wykonanie instrukcji ze strzałką spowoduje skok do instrukcji JMP, nie do instrukcji MOV. UWAGA! Tak samo wyglądałaby sytuacja, gdyby instrukcja DAT miała postać: DAT $0, @1
lub DAT $0, #1
- pośredni "przed-zmniejszany" przez pole B - liczba poprzedzona znakiem mniejszości (<) jest, podobnie jak poprzednio, adresem komórki, w której polu B zawarty jest właściwy adres komórki z tym, że przed wykonaniem instrukcji to właśnie pole B jest zmniejszane o 1 ("pre-dekrementowane" ;). Bywa to przydatne przy ostrzeliwaniu areny lub kopiowaniu większych jej obszarów. Dla jasności przykład:
-> JMP <2, $0
MOV $0, $0
DAT $0, $1
JMP $0, $0
Po wykonaniu instrukcji skoku ten sam fragment rdzenia (czyli areny) będzie wyglądał tak:
JMP <2, $0
MOV $0, $0
-> DAT $0, $0
JMP $0, $0
- pośredni "po-zwiększany" przez pole B - liczba poprzedzona znakiem większości (>) jest również adresem adresu komórki z tym, że pole B jest po wykonaniu instrukcji zwiększane o 1 ("post-inkrementowane" ;). Zastosowanie podobne jak poprzednio. Dla jasności (chyba się powtarzam ;) działania - przykład:
-> JMP >2, >0
MOV $0, $0
DAT $0, $1
JMP $0, $0
DAT $0, $0
Po wykonaniu instrukcji będzie to wyglądać tak:
JMP >2, >1
MOV $0, $0
DAT $0, $2
-> JMP $0, $0
DAT $0, $0
Zwróćmy uwagę, do których miejsc został wykonany skok w obu powyższych przykładach.
- pośredni przez pole A - liczba poprzedzona "gwiazdką" (*) jest adresem komórki, w której polu A znajduje się właściwy adres komórki. Dla^H^H^H A wygląda to tak:
-> JMP *2, $0
MOV $0, $0
DAT $0, $1
JMP $0, $0
A później:
JMP *2, $0
MOV $0, $0
-> DAT $0, $1
JMP $0, $0
- pośredni "przed-zmniejszany" przez pole A - liczba poprzedzona nawiasem klamrowym otwierającym ({) traktowana jest... podobnie jak liczba z znakiem mniejszości, tylko że zmniejszeniu o 1 przed wykonaniem instrukcji ulega pole A. Np.:
-> JMP {2, {0
MOV $0, $0
DAT $0, $1
JMP $0, $0
Po wykonaniu instrukcji:
JMP {2, $0
-> MOV $0, $0
DAT $-1, $1
JMP $0, $0
- pośredni "po-zwiększany" przez pole A - liczba poprzedzona nawiasem klamrowym zamykającym (}) jest również adresem adresu, tylko tym razem pole A jest zwiększane o 1 po wykonaniu instrukcji. I jeszcze jeden przykład:
-> JMP }2, }0
MOV $0, $0
DAT $0, $1
JMP $0, $0
A później:
JMP }3, }0
MOV $0, $0
-> DAT $1, $1
JMP $0, $0