

Teraz najwyższa pora, by przybliżyć działanie poszczególnych rozkazów języka Redcode. Trzy z nich zostały już "przedstawione" wcześniej: MOV, JMP i DAT. Ale po kolei:
DAT.F $0, $0
SUB #4, $2jest równoważne
ADD #-4, $2Swoją drogą domyślnymi modyfikatorami w tym przypadku są .AB, bo w sumie chodzi nam o dodanie/odjęcie konkretnej liczby (tryb natychmiastowy), czyli właściwie liczby z pola A komórki A (której adres wynosi #4, czyli $0).
SPL $0, $0może być bardzo groźną bombą, ponieważ powoduje w krótkim czasie namnożenie się procesów w jednym miejscu areny, przez co może spowodować spowolnienie pracy przeciwnika, a i łatwiej takiego sparaliżowanego delikwenta później dobić. Aby jednak nie była to broń zbyt skuteczna ustalono, że procesy po podzieleniu się wykonują się w następującej kolejności (p1 oznacza proces-rodzica, p2 proces-potomka):
p1-> SPL $4, $0
MOV $0, $1
DAT $0, $0
DAT $0, $0
JMP $1, $0
JMP $-1, $0
SPL $4, $0
p1-> MOV $0, $1
DAT $0, $0
DAT $0, $0
JMP $1, $0
JMP $-1, $0
SPL $4, $0
MOV $0, $1
MOV $0, $1
DAT $0, $0
p2-> JMP $1, $0
JMP $-1, $0
SPL $4, $0
MOV $0, $1
p1-> MOV $0, $1
DAT $0, $0
JMP $1, $0
JMP $-1, $0
SPL $4, $0
MOV $0, $1
MOV $0, $1
MOV $0, $1
JMP $1, $0
p2-> JMP $-1, $0
Zaraz po podziale najpierw wykonywany jest proces-rodzic, a dopiero później proces-potomek. Co by było, gdyby było odwrotnie, zalecam przeanalizować samodzielnie, zwłaszcza dla rozkazu:SPL $0, $0
LDP #0, $0 ; załadowanie wartości z pierwszej komórki ; P-przestrzeni STP $-1, #1 ; zapisanie wartości z poprzedniej komórki ; areny do drugiej komórki P-przestrzeniJeśli jest to pierwsza walka, jaką stacza wojownik, po wykonaniu instrukcji LDP ten sam fragment będzie wyglądać tak:
LDP #0, $-1 ; teraz tu wylądował wynik walki STP $-1, #1 ; ta instrukcja wygląda tak samoDla ciekawskich zalecam eksperymentowanie samemu z P-przestrzenią, bowiem została ona wprowadzona do implementacji Redcode w celu uczynienia wojowników bardziej inteligentnymi. Chociaż z drugiej strony, czysty Redcode też jest piękny...

